بـــلاگ

هفت گام سرنوشت ساز و پیشگیرانه از آزار جنسی کودکان (قسمت دوم)

با سلام خدمت شما کاربران عزیز ، بی مقدمه با قسمت دوم گامهای پیشگیرانه از آزار جنسی کودکان در خدمت شما هستیم.

  • گام چهارم

آگاهی والدین از علایم مربوط به آزار جنسی کودکان که آن ها را به عنوان هشدار و زنگ خطر بشناسند.

نشانه های جسمی عبارتند از:

  • برافروختگی چهره
  • عفونت های ادراری
  • سردردهای مداوم
  • معده درد و دل درد
  • خارش و التهاب در ناحیه آلت تناسلی

علایم روحی، روانی و رفتاری نیز عبارتند از:

  • ترس های شدید
  • کابوس شبانه
  • گوشه گیری و افسردگی
  • تحریک پذیری بالا و گوش به زنگی
  • خشم های غیرقابل توجیه و سرکشی

البته باید توجه داشت به دلیل ترس و یا شدید بودن آزار ممکن است هیچ کدام از این علائم به وضوح بروز نکند.

  • گام پنجم

اگر والدین در جریان آزار دیدن جنسی فرزندشان قرار گرفتند ، در وهله اول نباید واکنش شدیدی در مورد این مشکل و در مورد کودکشان نشان دهند. همان طور که وقتی برای کودکی مشکلی جسمی مثل شکستن دست و پا رخ می دهد و پزشکان از آن ها درخواست می کنند که خونسردی خود را حفظ کنند در زمان بروز این نوع اتفاقات، هر چند که بسیار تلخ و ناگوار است اما پدر و مادرها باید خونسردی خود را حفظ کنند و با کودکی که مورد آزار جنسی قرار گرفته است رفتار خوب و مناسبی داشته باشند.

در چنین شرایطی کودک قطعا تبدیل به نقطه کانونی بحران پیش آمده در خانواده خواهد شد و نباید فشار روحی بیشتری به او تحمیل کرد که خارج از ظرفیت و توان او باشد.

آزار جنسی  هفت گام سرنوشت ساز و پیشگیرانه از آزار جنسی کودکان (قسمت دوم) azar3

اگر کودک با یک واکنش خوب رو به رو نشود و نتواند راحت با والدین خود صحبت کند احساس عذاب و گناه بیشتری خواهد داشت و این ضربه مضاعفی به روحیه آسیب دیده او خواهد بود.

والدین توجه داشته باشند حتی المقدور بعد از ماجرای کودک آزاری فرزندشان برای پیگیری قضایی ماجرا تا حد امکان فرزند خود را به دادگاه و مراجع نظامی و قضایی نبرند چرا که حضور کودک در این مکان ها اضطراب او را بیشتر خواهدکرد و نکته بعدی این که وقتی فرزندتان ماجرای آزاری را که دیده است با شما در میان گذاشت- قبل از هر اقدامی- بیش از هر زمان دیگری از او تشکر کنید که این مسئله را با شما در میان گذشته، به نوعی به او یادآوری کنید که او با مطرح کردن مشکل با شما شجاعتش را نشان داده است.

در قدم دوم با کودکتان همدلی کنید و سعی کنید که آرامش را به او برگردانید. پس از همه این موارد و در اولین فرصت با یک مشاور و روانشناس متخصص در این حوزه مشورت کنید.

مشاوران و رواشناسان با توجه به این که مواردی این چنینی تاکنون داشته اند و در عین حال به شکل علمی با موضوع برخورد می کنند، می توانند بهتر این موضوع را با کودک بررسی کنند و راهکارهای تخفیف عوارض اذیت و آزار و همچنین درمان آن را به شما معرفی می کنند تا عوارض این اتفاق کمتر شود و کودک شما بتواند بهتر با این موضوع کنار بیاید.

این مشاوره می تواند هم برای والدین و هم کودک انجام شود و قطعا نتایج بهتری نسبت به برخورد سلیقه ای و تجربی در مورد اتفاق پیش آمده خواهد داشت.

  • گام ششم و هفتم

این دو گام آخر مربوط به جنبه های حقوقی مسئله است و این که خانواده ها چطور از جنبه حقوقی و قانونی مشکل پیش آمده را پیگیری کنند.

آشنایی خانواده ها با این مراکز درمانی و حقوقی باعث می شود که در زمان بروز این اتفاق از آسیب بیشتر روانی و جسمانی کودکتان پیشگیری کنید و این مددکاران و مشاوران بتوانند پشتیبان شما و فرزندتان باشند یا این که قبل از رخ دادن کودک آزاری از آن پیشگیری کنند.

مراکز درمانی و حقوقی در چنین مواردی خدمات مناسبی هم به کودک آسیب دیده و هم خانواده های آن ها می دهند.

کمک گرفتن از این مرکز نباید موجب خجالت باشد و باید این مراکز به جامعه معرفی شوند تا در صورت لزوم به آن ها به عنوان مراجع قابل اتکا و اعتماد رجوع شود.

چاره هر اجتماعی تخصصی شدن خدمات در قالب مراکز تخصصی برای پیشگیری و بعد از آن درمان هر مشکل و ناهنجاری است. درمان و پیگیری حقوقی دو مورد نهایی هستند که همزمانی دارند.

نظر شما در مورد این مطلب چیست؟

درباره نویسنده

محمود دبستانی

محمود دبستانی فارغ التحصیل رشته ی روانشناسی کودکان استثنایی در مقطع کارشناسی هستم،
از سال 1386 تا کنون به تدریس کودکان با نیاز های ویژه ی ذهنی اشتغال دارم.
برای همه ی شما کاربران عزیز و گرانقدر آرزوی سلامتی و بهروزی دارم.
ما را از نظرات ارزنده ی خود بهره مند سازید.

یا علی!

دیدگاهتان را بنویسید