بـــلاگ

نکات مهم پیرامون تعرض جنسی به کودکان

با سلام خدمت شما کاربران عزیز.

در دو مطلب قبلی یعنی هفت گام سرنوشت ساز و پیشگیرانه از آزار جنسی کودکان (قسمت اول) و هفت گام سرنوشت ساز و پیشگیرانه از آزار جنسی کودکان (قسمت دوم) اشاره ی مختصری به بیماری پدوفیلیا کردیم. در این مطلب قصد داریم توضیحاتی در مورد این بیماری خدمت شما ارائه نماییم و نکاتی در مورد تعرض جنسی به کودکان را یادآور شویم.

تعرض جنسی به کودکان نابالغ عموما از سوی دو قسم از افراد اتفاق می افتد.

  • افراد مبتلا به پِدوفیلیا
  • افراد غیر پدوفیلیک.

افراد مبتلا به پدوفیلیا که به آنها پدوفیل گفته می شود ، تمایل به رابطه جنسی با کودکان “نابالغ” دارند. بیماری پدوفیلیا در آقایان خیلی شایع تر است اما به این معنا نیست که در خانم ها وجود ندارد.

علاوه بر افراد مبتلا به پدوفیلیا، افراد دیگری هم هستند که به خاطر تمایلات جنسی شدید ، بیماری های روانی و یا سوء مصرف الکل و مواد، کودکان رو مورد تعرض قرار میدهند.

باید توجه داشت که هرکسی، چه مرد و چه زن، با هر نژاد، باور مذهبی و هر جایگاه اجتماعی و شغلی، می تواند برای فرزند شما آسیب جنسی ایجاد کند به این معنا که شما هیچ وقت نمی توانید از روی ظاهر افراد قضاوت کنید.

آزار جنسی  نکات مهم پیرامون تعرض جنسی به کودکان azar4

بر اساس آمار در حدود سی درصد از بچه ها ، توسط اعضای خانواده و فامیل نزدیک ، شصت درصد توسط دوستان و آشنایان (مثل معلم، سرایدار، همسایه، مربی و پرستار و راننده) و ده درصد مابقی توسط افراد کاملا غریبه مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند.

آموزشهای لازم که باید جدی گرفته شوند

به فرزندتان از سه سالگی به بعد، صراحتا یاد بدهید که فقط خودش صاحب بدنش است و هیچ کسی حق ندارد نواحی خصوصی بدن او ر لمس کند.

“سه نوع لمس” را به فرزندانتان یادآور شوید:

  • لمس خوب
  • لمس بد
  • لمس پنهانی.

لمس “خوب” یعنی زدن به شونه ها به معنی تحسین، زدن دو دست بهم و …

لمس “بد” یعنی پرخاشگری و کتک کاری مثل لگد یا مشت زدن.

لمس “پنهانی” هم لمس نواحی خصوصی بدن تعریف می شود.

رازداری، مهمترین تاکتیک افراد متعرض جنسی است ، لذا ضروری است به فرزندانتان در مورد راز “خوب” و راز “بد” آموزش دهید.

به فرزندتان بگویید که هر رازی که آنها را مضطرب، نگران یا افسرده می کند راز خوبی نیست و بهتر است آن را با شما در میان بگذارند.

هرگز به راحتی از کنار صحبتهای فرزندتان در این خصوص نگذرید و نگویید که لابد خیالاتی شده است.

لازم است بسیار مهربانانه با فرزندتان صحبت کنید، از او بخواهید تا هر رفتاری که ناخوشایندش بوده را با شما در میان بگذارد.

در قالب بازی، با فرزند خود تمرین کنید که از خودش دفاع کند، مثلا بگویید که من می خواهم به ناحیه تناسلیت یا پشتت دست بزنم ، به محض اینکه این کار را کردم تو بلند “نه” بگو و داد بزن و فرار کن.

به کودکان خود آموزش بدهید که از کسی که نمی شناسند هدیه یا خوراکی قبول نکنند ، دعوت رفتن به جایی را بدون هماهنگی با شما نپذیرند و در صورت سماجت ، بلند فریاد بزنند و خود را به شخصی اَمن ، مثلا خانمی در خیابون یا فروشنده ای در سوپرمارکت و … برساند و از او بخواهد که به شما تماس بگیرند.

به امید روزی که همه ی کودکان ، کودکی کنند.

درباره نویسنده

محمود دبستانی

محمود دبستانی فارغ التحصیل رشته ی روانشناسی کودکان استثنایی در مقطع کارشناسی هستم،
از سال 1386 تا کنون به تدریس کودکان با نیاز های ویژه ی ذهنی اشتغال دارم.
برای همه ی شما کاربران عزیز و گرانقدر آرزوی سلامتی و بهروزی دارم.
ما را از نظرات ارزنده ی خود بهره مند سازید.

یا علی!

دیدگاهتان را بنویسید